Η εξάρτηση της εγκατάλειψης

Υπάρχουν πολλοί υπέροχοι άνθρωποι που είναι μόνοι κατ’ επιλογή. Απολαμβάνουν την μοναξιά τους, γιορτάζουν την ελευθερία και ζούνε τη ζωή που επιθυμούν. Υπάρχουν και άνθρωποι όμως που δεν είναι κατ’ επιλογή μόνοι. Θέλουν να είναι με κάποιον και βλέπουν συνεχώς μια ιστορία να επαναλαμβάνεται. Θέλουν να μπορούν να είναι με κάποιον. Για αυτούς είναι γραμμένο αυτό το άρθρο.

Η εξάρτηση της εγκατάλειψης – Εγκαταλειψισμός
Abandoholics Anonymous (S. Anderson)

Επιλέγεις διαρκώς συντρόφους που είναι «άπιαστοι» ή «δύσκολοι να αποκτήσεις» ή «μη διαθέσιμοι» και καταλήγεις να είσαι μόνη-μόνος;
Έχετε ακούσει για αλκοολισμό ή για άλλες εξαρτήσεις όπως την εξάρτηση από τον τζόγο, το φαγητό ή το τσιγάρο. Ο εγκαταλειψισμός είναι ακόμη ένα μοτίβο εξάρτησης, μόνο που είναι πιο ύπουλο από τις υπόλοιπες διαφανείς εξαρτήσεις. Όταν κάποιος εμπλέκεται διαρκώς σε σχέσεις που έχουν ως αποτέλεσμα να εγκαταλείπει ή να εγκαταλείπεται είναι πολύ πιθανό να είναι πιασμένος στην παγίδα του εγκαταλειψισμού. Είναι πολύ πιθανό να είναι εθισμένος στην ουσία που εκκρίνει το σώμα μας όταν «ραγίζει η καρδιά» μας.

Τι κάνει κάποιον εγκαταλειπτικό;
Ο εγκαταλειψισμός ξεκινά από το ότι στο παρελθόν σου πληγώθηκες τόσες πολλές φορές που έφτασες στο σημείο να ταυτίζεις την ανασφάλεια με τον έρωτα και την αγάπη. Αν δεν κυνηγάς κάποιον με τον οποίο νιώθεις ανασφαλής δεν τον ερωτεύεσαι. Αντίθετα όταν σε πλησιάζει κάποιος που θέλει να είναι μαζί σου, τα πράγματα είναι διαφορετικά. Η εκδήλωση της διαθεσιμότητας σε εμποδίζει να αποκτήσεις το επίπεδο ανασφάλειας που κατά βάθος αναζητάς. Αν δε νιώθεις «αυτήν την αγωνία του έρωτα» -που πολύ καλά ξέρεις- δε σε προσελκύει κάποιος, οπότε συνεχίζεις να κυνηγάς μη διαθέσιμους συντρόφους. Έχεις εθιστεί σωματικά και ψυχικά στο υψηλό ρίσκο μιας συναισθηματικής πρόκλησης και τις χημικές ουσίες που τη συνοδεύουν.

Ο εγκαταλειψισμός προκαλείται τόσο από το φόβο της εγκατάλειψης όσο και από το φόβο της εγγύτητας.Η έλξη που νιώθεις για κάποιον διεγείρει το φόβο ότι θα χάσεις αυτό το πρόσωπο. Αυτός ο φόβος προκαλεί αναστάτωση, ανασφάλεια και σε κάνει να αναζητάς συνέχεια σημάδια επιβεβαίωσης. Πολλές φορές προσπαθείς να κρύψεις την ανασφάλειά σου, αλλά η απόγνωση βρίσκει τον τρόπο της να γίνει φανερή κι αυτό κάνει το σύντροφό σου να πιέζεται και να χάνει το ενδιαφέρον του για σένα. Στο τέλος όντως αυτό-επιβεβαιώνεσαι και σε εγκαταλείπει.

Ο φόβος της εγγύτητας είναι στο απέναντι άκρο αυτού του φάσματος. Συμβαίνει όταν κάποιος σε κυνηγάει και τώρα εσύ είσαι αυτή που απομακρύνεται. Νιώθεις πνιγμένη από την επιθυμία του άλλου να είναι μαζί σου. Όταν ο φόβος «του κοντά» εμφανίζεται, συνήθως πανικοβάλλεσαι, δεν έχεις αέρα να ανασάνεις. Τα συναισθήματά σου κλείνουν. Δε νιώθεις πλέον καμία σύνδεση μαζί του. Φοβάσαι ότι οι συναισθηματικές προσδοκίες του άλλου θα σε ρουφήξουν και δε θα έχεις χώρο να είσαι ο εαυτός σου και να ικανοποιείς τις δικές σου ανάγκες.

Ο φόβος της εγγύτητας είναι μια από τις πιο κοινές αιτίες χωρισμού σε καινούριες ειδικότερα σχέσεις, αλλά μεταμφιέζεται πετυχημένα με δικαιολογίες όπως «δε με φτιάχνει» ή «δεν υπάρχει χημεία» ή «είναι πολύ καλή και δεν μπορώ, ξενερώνω» ή «χρειάζομαι περισσότερο πάθος». Οι εγκαταλειψικοί συνηθίζουν πάνε μπρος πίσω ανάμεσα στο φόβο της εγκατάλειψης και το φόβο της εγγύτητας.
Έλκεσαι από ανθρώπους που είναι δύσκολο να έχεις ή δε νιώθεις τίποτα για ανθρώπους που είναι πραγματικά εκεί για σένα.

Στη βάση του, τόσο αυτός που διαρκώς εγκαταλείπει όσο και αυτός που διαρκώς εγκαταλείπεται φοβάται πολύ να έρθει κοντά με έναν άνθρωπο, να νιώσει ασφάλεια και να αφεθεί. Φοβάται την απόρριψη όσο τίποτα άλλο. Οπότε εμπλέκεται σε σχέσεις που έχουν μεγάλη απόσταση, είτε από την πλευρά του, είτε από την πλευρά του άλλου. Οι άνθρωποι που φοβούνται την εγκατάλειψη μπορεί να είναι κοινωνικά απομονωμένοι, ή να φαίνεται ότι προσπαθούν να βρουν κάποιον, ενώ στην πραγματικότητα όταν κοιτάνε κάτι, αυτό είναι μη διαθέσιμο, μόνο και μόνο για να μην μπούνε σε σχέση με αληθινή προοπτική, αφού η σχέση με αληθινή προοπτική εμπεριέχει και κάποιον που κατά βάθος πιστεύουν ότι αργά ή γρήγορα θα τους εγκαταλείψει.

Πώς δημιουργείται αυτή η τάση;
Τα μοτίβα αυτά έχουν τις ρίζες τους στην παιδική μας ηλικία. Για κάποιο λόγο, διαφορετικό για την προσωπική ιστορία του καθενός, κάποιες ανάγκες σου έμειναν ανικανοποίητες. Λ.χ. προσπαθούσες να πάρεις περισσότερη προσοχή από τους γονείς σου και αυτό δε συνέβαινε με αποτέλεσμα να αμφισβητείς την προσωπική σου αξία. Με το χρόνο, εσωτερίκευσες αυτήν την ανάγκη για επιβεβαίωση της αξίας σου και έμαθες να εξιδανικεύεις τους άλλους, υποτιμώντας τον εαυτό σου. Είναι πολύ πιθανό αυτό να έγινε και το μοτίβο σου στην επιλογή των ερωτικών σου συντρόφων. Είναι πολύ πιθανό να έχεις ταυτίσει την αγάπη με την ανασφάλεια και τη συναισθηματική δίψα.

Ως ενήλικας πια είναι πιθανό να αναπαράγεις αυτό ακριβώς το σενάριο. Να προσπαθείς πολύ, να δίνεις όλη σου την προσοχή και δύναμη στους συντρόφους σου, όπως ακριβώς έκανες και ως παιδί. Το αποτέλεσμα συνήθως είναι να νιώθεις ότι δεν παίρνεις όση αγάπη δίνεις και να νιώθεις συναισθηματικά άδειος.

Αν είσαι σκληροπυρηνικός αυτού του μοτίβου, έλκεσαι από τις καταστάσεις εκείνες που έχουν δυσκολία και πάθος. Το καλύτερο σεξ είναι όταν προσπαθείς να σαγηνεύσεις αυτόν που είναι δύσκολο να έχεις. Η ανασφάλεια γίνεται το αγαπημένο σου αφροδισιακό. Για αυτό συνήθως κι όταν νιώθεις συναισθηματική απειλή (π.χ. υποψία για τρίτο πρόσωπο) όλα αυτά τα συναισθήματα γίνονται πιο έντονα.

Και τι γίνεται αν καταφέρεις και επιτέλους κερδίσεις την αγάπη κάποιου;
Εκεί κλείνεις συναισθηματικά. Εάν ο σύντροφός σου υποκύψει στη γοητεία σου, ξαφνικά τον βλέπεις ως δεδομένο και αυτή η σιγουριά σε κάνει να χάνεις το ενδιαφέρον σου. Δεν υπάρχει αρκετή πρόκληση και αρχίζεις να σκέφτεσαι «αυτός δεν είναι ο σωστός για μένα». Απαριθμείς όλα του τα μελανά σημεία, γίνεσαι νευρική και δε σε ικανοποιεί τίποτα. Στο τέλος φεύγεις, εγκαταλείπεις εσύ. Το αποτέλεσμα είναι να είσαι μόνη-μόνος πάλι.

Έως ότου μπορείτε να χειριστείτε το πραγματικό πρόβλημα και να προβληματιστείτε σχετικά με αιτίες, μοτίβα και συμπεριφορές η ΑΓΑΠΗ μπορεί να σας κοιτάζει επίμονα κατά πρόσωπο και δεν θα είστε σε θέση να το αναγνωρίσετε. Έχετε παγιδευτεί σε μηχανισμούς άμυνας, προσπαθώντας να διαπραγματευτείτε τις δικές σας πληγές, το δικό σας πόνο. Προσπαθείτε να αποφύγετε τον κίνδυνο, αλλά εξαπατάτε την ανάγκη σας για ζεστασιά, σχέση και μοίρασμα. Και το θλιβερό είναι ότι αυτό δεν είναι συνειδητή επιλογή, γιατί τότε δε θα πείραζε. Κάτι μοιάζει να πάει στραβά με σας, αλλά δεν ξέρετε τι είναι ούτε πώς να το φτιάξετε. Αυτό δεν είναι αλήθεια. Είστε απλά παγιδευμένοι σε παλιά μοτίβα.

Αξίζεις να αγαπηθείς πολύ. Και μπορείς να βρεις και να αγαπήσεις ένα σύντροφο που θα είναι ασφαλές να είσαι μαζί του.

Σχολιάστε

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν κοινοποιείται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Επιτρέπονται τα εξής στοιχεία και ιδιότητες HTML:

<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>